ماءالجُبن از دو کلمه عربی ماء به معنای آب و جُبن به معنای پنیر تشکیل شده است که به فارسی به آن آب پنیر و به انگلیسی به آن وی پروتئین (Whey protein) گفته میشود. برای تهیه ماءالجبن ابتدا شیر تازه دوشیده شده را جوشانده و به آن سرکه یا سکنجبین ترش اضافه کرده تا شیر بُریده شود، سپس آن را از صافی عبور داده تا تفاله آن جدا گردد، به آب بدست آمده از این فرآیند، ماءالجبن گفته می شود. همچنین به جهت نگهداری ماءالجبن با حجم کم و ماندگاری طولانی تر، می توان آن را با استفاده از دستگاه دهیدراتور (Dehydrator) یا دستگاه اسپری درایر (Spray Dryer) و یا به روش دستی به وسیله قرار دادن ماءالجبن روی حرارت ملایم و خشک کردن آن، به پودر تبدیل کرد که به آن پودر ماءالجبن گفته میشود. ماءالجبن دارای انواع اسید آمینه های ضروری مانند: فنیل آلانین، متیونین، لوسین، ایزولوسین، والین، ترئونین، تریپتوفان و لیزین می باشد. در طب سنتی ایرانی ماءالجبن هم غذا و هم دوا شناخته شده و یک ماده پاکسازی کننده قوی بدن محسوب می شود و برای دفع فضولات حاصل از سوخت و ساز بدن (اخلاط سوخته) بسیار مفید می باشد.
ماءالجبن انواع مختلفی دارد و هر کدام برای مصرف موارد خاص خودش کارایی دارد:
در مجله ماءالجبن بخوانید
